عشق زیباست ولی حرمت دارد.

تو مرا آزردی...که خودم کوچ کنم از شهرت...بکنم دل ز دل چون سنگت...تو خیالت راحت...میروم از قلبت...میشوم دورترین خاطره در شب هایت...تو به من میخندی...و به خود میگویی:باز می آید......