شهر به شهـــــــر و کو به کو در طلبت شتافتم
خــــــــــانه به خانه در به در جُستمت و نیافتم
آه که تار و پودِ آن رفـــــــــــت به بــــادِ عاشقی
جامـــهی تقویی که من در هــــــمه عمر بافتم
بر دلِ من ز بس که جا تنگ شد از جــــــدائیت
بی تو به دستِ خویشتن سینهٔ خود شکافتم
از تَفِ آتــــشِ غمم صــــــد ره اگر چه تـــــافتی
آیــــــنهسان به هیــــچ سو رو ز تو بــــــرنتافتم
یــک ره از او نشد مـــــرا کارِ دلِ حـــــــــزین روا
هـــــــــاتف اگرچه عمــــــــرها در ره او شتافتم
وبلاگ عشق ناب
