بنشینم و صبر پیش گیرم دنبالهٔ کار خویش گیرم

بعد از طلب تو در سرم نیست غیر از تو به خاطر اندرم نیست ره می‌ندهی که پیشت آیم وز پیش تو ره که بگذرم نیست من مرغ زبون دام انسم هرچند که می‌کشی پر...

ای عشق

گر مرا بی‌تو در بهشت برند دیده از دیدنش بخواهم دوخت کاین چنینم خدای وعده نکرد که مرا در بهشت باید سوخت